درخت را آ فرید
برگ بیهوش شد
از ارتفاع چشمهایم
تا
به
زمین
.........که
آمد
نشست
روی سنگ
...........که
آب
شست
هیجان خدا را
۸۴/۸/۲۴
+نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم خرداد 1386ساعت11:41توسط خدیجه کا ظمی |
درباره من
من گرفتار سنگینی سکوتی هستم
که گویا قبل از هر فریادی لازم است
که گویا قبل از هر فریادی لازم است
منوی اصلی
نویسندگان
آرشيو نوشته ها
پيوندها
